زندگی‌تان به زیبایی گلستان ابراهیم و پاكی چشمه زمزم؛عيد قربان،پر شکوهترين ايثار و زيباترين جلوه ي تعبد در برابر خالق يکتا بر شما مبارک

خمار میوند

خمار میوند                                      

میوند بیا لکه چې وینو ته خمار دی

راحصار یې بیا په غیږه کې ښامار دی

بیا یې سیوری دصلیب په ټټر ښکاري

داحمد دتورې نوی شرنګهار دی

روغ به به نه ستنیږی خوښه که دخدای وه

غلیمګی بیا داجل پر اوږو بار دی

دمرګ جام به دخپل سر کاسه کې ورکړي

دارغند دمستو توندو څپور وار دی

دلته ډیر دغرور څلي رانسکور شول

دا له غشو ډک کمان دي کندهار دی

دترنک په شور کې بیا دټپوغږ دی

په تیارو بیا دزلمو ستورو ګذار دی

دا دپاپ دبندګانوکلی نه دي

دنبی (ص) دمبارکې خرقې ښار دی

چې دنیا دسومنات یې کړله ورانه

دا دهغو نومیالو دننګ دیار دی

کلیساوې به ذاکره کنډواله شي

نړیدوته یې څو ورځې انتظار دی

ادامه مطلب

بلینده

اوس چې ټپې مي د بنګړو په شانې شور نه لري
اوس ښاپېرۍ پرما زړه سوی لکه د مور نه لري

اوس ددې غرونو هر تنګي کې ډلې ډلې غازیان
نور دې څوک نه وايي چې مړي زمونږ پور نه لري

اوس خو كیسه مې د ژوندون لیک ده په بل یوه در
اوس په ګودر کې ناسته پاسته هاسې سور نه لري

اوس په دعا کې مي یو څوک اوس مي ارمان ورپسې
جونه ګومان کړي چې بدرۍ د سترګوتور نه لري

چې جینکۍ میړانې ستايي په ګودر د وروڼو
بلېنډه پاڅې ډکې سترګې چې حیف ورور نه لري

 

اشعار

بخت آیینه ندارم که در او می‌نگری
خاک بازار نیرزم که بر او می‌گذری

من چنان عاشق رویت که ز خود بی‌خبرم
تو چنان فتنه خویشی که ز ما بی‌خبری

به چه ماننده کنم در همه آفاق تو را
کان چه در وهم من آید تو از آن خوبتری

برقع از پیش چنین روی نشاید برداشت
که به هر گوشه چشمی دل خلقی ببری

دیده‌ای را که به دیدار تو دل می‌نرود
هیچ علت نتوان گفت بجز بی بصری

گفتم از دست غمت سر به جهان دربنهم
نتوانم که به هر جا بروم در نظری

به فلک می‌رود آه سحر از سینه ما
تو همی برنکنی دیده ز خواب سحری

خفتگان را خبر از محنت بیداران نیست
تا غمت پیش نیاید غم مردم نخوری

هر چه در وصف تو گویند به نیکویی هست
عیبت آنست که هر روز به طبعی دگری

گر تو از پرده برون آیی و رخ بنمایی
پرده بر کار همه پرده نشینان بدری

عذر سعدی ننهد هر که تو را نشناسد
حال دیوانه نداند که ندیدست پری

ادامه مطلب

یاغي باغي هلمند

یاغي باغي هلمند

 هلمندموڅه یاغي باغي څپه وهلې ده
ددرست کفرپه وړاندې یې سینه وهلې ده
څپې په څپواوړي ، هلمندله جوشه ناڅي
دځمکې مخ تبۍ شو،له هسکه یې اورڅاڅي
دتورصلیب په ضدیې ،لمبې له زړګي پاڅي
ناټوبه کړي په شا دایې ټېکه وهلې ده
ددرست کفرپه وړاندې یې سینه وهلې ده
هاړنګې پګړۍ ګوره، هاسپین اوتورپاجونه
هاخلاصې تڼۍ وینې، هاشخ شډل بریتونه
نښترنښترقدونه، فولادفولاد هډونه
دسترملي پاڅون یې نغاره وهلې ده
ددرست کفرپه وړاندې یې سینه وهلې ده
داسرو میندو روزلي، هیڅ پام نکړي میوندته
په ډیره بي شرمۍ چې، ترې تیرشول وهلمندته
تاریخ به تکراریږي، دټولې نړۍ پندته
نعرې دالجهادمې انګازه وهلې ده
ددرست کفرپه وړاندې یې سینه وهلې ده
داموج دمیړنتوب دی، دغرب زړګی ترې ریږدي
دعصرپه تاریخ به، یوښکلی نقش پریږدي
لیلا دازادۍ ته، به خال دوینو کیږدي
(سعید)له ویاړه بیادنګه شمله وهلې ده
ددرست کفرپه وړاندې یې سینه وهلې

ادامه مطلب

د زړه درد

ما د ساحل له غيږي وخوځوئ
زه په دې توره هولناكه شپه كي
په دې تورتم كي د سېليو او څپو پر اوږو
د دې وحشي سمندر غېږ ته ورځم
چي د درياب ساړه تياره كوګل كي
يوه بېړۍ له انسانانو ډكه
ياغي موجونو او څپو كي ګير ده
زه يې د زړه په غوږو
دلته له ليري څخه
د ماشومانو او بې وسو ترهېدلو ښځو
چيغي نارې او غلبلې اورمه
زه د بې وزلي مور د څنګه سره
يوه ماشومه وينم
لكه ويشتلې وارخطا كوتره
چي سر تر پايه رېږدي
او د برېښنا له پړكه و وېرېږي
د ترهېدلي مور تر شا پټېږي
او توري وريځي، توره شپه او دا بېرحمه آسمان
د بې پناه بېړۍ په جنګ وتلي
آسمان غړومبېږي لكه وږى هيبتناكه زمرى
او د ژليو او سيلۍ د زوره
د سمندر له سينې وخوځېږي
لكه د غره په شاني لويي څپې
د بېړۍ والو واوېلا پورته سي
د بې اسرې خلكو غوغا پورته سي
زه به ورځم
هرو مرو به ورځم
او دا د مرګ څپې په سترګو وينم
زه دا بېړۍ چېرته ژغورلاى نه سم
هغه ماشومه خلاصولاى نه سم
د دې څپو لامبو وهلاى نه سم
خو زه ورځم
هرو مرو به ورځم
غواړم كيسه د قهرېدلي آسمان
د هيبتناكه خروښېدلي توپان
د څپو غېږ كي د بې وزلي انسان
درته را ورسوم
اې د ساحل او د محل وګړو
له جنتي سكونه مستو لېونو ملګرو
اې له سيليو له توپانه بې خبرو خلكو
دا زما چيغي د رسېږي كنه
د خداى دپاره لږ څه رحم وكړئ
په دې بېړۍ كي مو خپلوان ډوبېږي
رقيبان نه دي قريبان ډوبېږي
او كه توپان كرارولاى نه سئ
كه دا بېړۍ را خلاصولاى نه سئ
نو په قاه قاه ورته خندېږئ خو مه
نو پر ساحل ورته نڅېږئ خو مه

 

 

 

ادامه مطلب

عاشقانه

ميتواني نگاهم نكني اما نميتواني جلو چشمانم را بگيري . ميتواني بگوي دوستت ندارم اما نميتواني بگوي دوستم نداشته باش . ميتواني از پيشم بروي اما نميتواني بگوي دنبالم نيا . پس نگاهت ميكنم ، دوستت دارم ،تا ابد به دنبالت ميایم.

 

هرگز لبخند را ترک نکن ،حتی وقتی ناراحتی،چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو بشود

 

زندگی کوتاهتر ازآن است که به خصومت بگذرد و قلب ها گرامی تر از آنند که بشکنند آنچه از روزگار به دست می آید با خنده نمی ماند و آنچه از دست برود باگریه جبران نمی شود فردا خورشید طلوع خواهد کرد حتی اگر ما نباشیم

 

اگر می بینی کسی به روی تو لبخند نمی زند علت را در لبان فرو بسته خودت جستجو کن

 

دوست داشتن کسی که سزاوار دوستی نیست ، اسراف در محبت است . اگر میخواهی همیشه آرام باشی ، دلگیریهایت را روی ریگ و شادیهای خود را بر روی سنگ مرمر بنویس . اگر کسی را دوست داری که او تو را دوست ندارد ، سعی نکن از او متنفر شوی، بلکه سعی کن او را فراموش کنی

شمع اگر پروانه را سوزاند خیر از خود ندید...آه عاشق زود گیرد دامن معشوق را

 

زندگی کن و لبخند بزن
بخاطر آنهایی که با لبخندت زندگی میکنند

 

 

آنروز که همه دنبال چشمان زیبا هستند
تو به دنبال نگاه زیبا باش

 

گفتمش یک بوسه خواهم از لبت گفتا مخواه

 من بدهکارت نیم کزمن طلبکاری کنی

گفتمش یار وفادار توام ، گفتا بس است

من وفا کی از تو خواهم تا وفاداری کنی

گفتمش شد ارغوانی چهره ام از هجر ، گفت

می توان با اشک خونین چهره گلناری کنی

 

اگرقرار است براي چيزي زندگي خود را خرج كنيم ، بهتر آن است كه آنرا خرج لطافت يك لبخند و يا نوازشي عاشقانه كنيم

 

 

 

 

دلم برای خودم سوخت،
دیشب در عمق تنهاییم،در سکوت پایان ناپذیر اتاقم،
دلم برای خودم سوخت و خاکستر شد.
برای دلی که هیچ ظلمی نکرد، و هیچ جفایی نکرد، و هیچکس را نیازرد، و هیچ عزیزی را تنها نگذاشت،
اما خود ظلم و جفا دید و شکست و خرد شد و تنها ماند،

برای دلی که میدانست نباید دل ببندد، اما بست

ازین زمانه ِ پرکین بسکه بیزارم

نهال عشق شکستم ز باغ ِ  پندارم

به برکه های نگاهم که ماه میخندید

فضاش گریه بیآلوده ، درد میبارم

هزار پیچ تب ِ لحظه هاست بینایی

چه آزمونی ، خدایا ؟ چرا  گرفتارم ؟

سفر کنم ، نتوانم که پای بسته ترین

کجا روم ؟ که رهانم خودم و افکارم

دو  بال کاشکی میداشتم پریدن را

دو بال تا که رَهم زین محیط ِ آزارم

ز بغض خسته چه گویم کو آن  گوش ِ سخن

کی را بگویم ازین درد ها که من دارم

در زمان ها ي گذشته ، پادشاهي تخته سنگ را در وسط جاده قرار داد و براي اين كه عكس العمل مردم را ببيند خودش را در جايي مخفي كرد. بعضي از بازرگانان و نديمان ثروتمند پادشاه بي تفاوت از كنار تخته سنگ مي گذشتند. بسياري هم غرولند مي كردند كه اين چه شهري است كه نظم ندارد. حاكم اين شهر عجب مرد بي عرضه اي است و ... با وجود اين هيچ كس تخته سنگ را از وسط بر نمي داشت. نزديك غروب، يك روستايي كه پشتش بار ميوه و سبزيجات بود ، نزديك سنگ شد. بارهايش را زمين گذاشت و با هر زحمتي بود تخته سنگ را از وسط جاده برداشت و آن را كناري قرار داد. ناگهان كيسه اي را ديد كه زير تخته سنگ قرار داده شده بود ، كيسه را باز كرد و داخل آن سكه هاي طلا و يك يادداشت پيدا كرد. پادشاه در ان يادداشت نوشته بود : "هر سد و مانعي مي تواند شانسي براي تغيير زندگي انسان باشد."

شهید سیداسماعیل بلخی

سودای تمدن

افزوده بدل بــــسکه تمــــــنای تمـــــدن

گویم سخــنی حسب تقاضــــای تمــــدن

از مولوی ایـــن مدرسه پرسید رفیــقی

کآخر تو نــــما حـــل معـــــمای تمــــدن

گفتا که در این ره که رسوا شده تنــها

دنیای تمـــــدن شــــده رســوای تمـــدن

توپ است وتفنگ است وسیاسی وجنگ است

وحشی شدم از کـــثرت غوغای تمـــدن

کس نیست که با هیتلر و چرچیل بگوید

تا چند کمر بستــه به یغــــمای تمـــــدن

امروز مفشن به نــــــظر می رســد اما

تا دیده شود رونــــق فــــردای تمـــــدن

یک زمزمه گر بـشنوی از ساز حقیقت

دیگر ندهی گــــوش به سرنای تمــــدن

ای یوسف اسلام در این مرحــــلۀ دهر

هشدار ز تـــــزویر زلیـــــخای تمـــــدن

آثار تمــــــدن هـمه در شــــهر تدیـــــن

ما جمله روان جانب صحـــرای تمـــدن

شد خاک سر بلخی و پیداست ز خاکش

چون اخگر سرخ آتش سودای تمـــدن

خندد

سحرگه غنچه چون بر چهرۀ باد صبا خندد

شفق هم آن زمان بر غفلت شبهای ما خندد

به عمری غفلت و طول  دعا در شدت محنت

که باب استجابت بر چنین نوع دعا خندد

ضرور افتاده چون خندیدن و بگریستن ما را

بود مرد خِرد آنکو بجا گرید بجا خندد

بدامان تحمل چنگ زن هنگام غم ورنه

بوضع ناشکیبی ابتلا بر مبتلا خندد

از این هر سو دویدن ها و منزل نا رسیدن ها

دهان کفش پا بر هرزه گردی های پا خندد

در این وادی ره مقصد چنان از رهبران گم شد

که هر دم رهروان و رهزنان بر رهنما خندد

چنان از اختلاف شیخ و صوفی فتنه بر پا شد

که شیطان لعین از طعنه بر دین خدا خندد

بجهل مقتدی گر مقتدا زد خنده از خفّت

یقین دان مقتدی هم از قفا بر مقتدا خندد

به مسجد چند می خوانی نماز با ریا زاهد

که نقش بوریا بر آن نماز با ریا خندد

هر آنکو دامِ نفس خویش سازد آشنایی را

سزد گر یک جهان بیگانه بر آن آشنا خندد

شهید عشق هرگز خونبها از کس نمی خواهد

مبر نام جنان کان کشته بر این خونبها خندد

بپاس دوستی از دوست گر جز دوست می جویی

به بنیاد چنین یک دوستی اهل وفا خندد

سیاست بازی امروز ما هم عقده نگشاید

در این بازی ملل یکسر به ریش پیشوا خندد

به جز پس ماندگی دیگر نشان از ما نیابد کس

جهان پیش رو بر این رجوع قهقهرا خندد

بر اندام تکبر خلقت دانش نمی زیبد

رسا قدان عرفان بر غرور نارسا خندد

مگو دست قضا همره ستمگار توانگر را

که دست انتقام آخر بر این دست قضا خندد

هزاران دل شود خون تا که بزمی دلگشا گردد

جدا هر زخم دل بر بزمساز دلگشا خندد

به معنی خندۀ چشم است اشک بینوا بلخی

به ظاهر گر چه ارباب نوا بر بینوا خندد

خون

مرا جام دل از این یاد خون است

عروس وصل را داماد خون است

لب شیرین دهد بر کوهکن پند

که مزد تیشۀ فرهاد خون است

اگر خواهی همی رشد سیاسی

طریق مرشدو ارشاد خون است

به غفلت آبرو از جوی ما رفت

به استمداد و استرداد خون است

جوانا ! در قلم رمز شفا نیست

دوای درد استبداد خون است

ز خون بنویس بر دیوار ظالم

که آخر سیل این بنیاد خون است

بزن بلخی تو هم بر صنف رندان

که هر چه هست بادا باد خون است

اختره

اختره اې ښکلیه اختره زه بخښنه غواړم
سږکال دې نشم لمانځی
ما مې چمبه سوځلې
زما له سندرو نه اروا ختلې
ګنې ګیډۍ قمیس ښه ډک په پاولو
ها زرزري سالو اوس هم لرمه
هم به نکریزې یوې کڅوړې کې وي تاخ کې پرتې
خو زه بخښنه غواړم
دا ځل دې نشم لمانځی
اوس مې ها مستې سهیلې نیمې هم پاتې نه دي
دوی سره غبرګې يې چمبې لمبه شوې
اختره اې ښکلیه اختره ته به ګورې کنه
دا په مالت کې څومره ماتې دړې
ها پریوتلي دیوالونه نیمې سوې کوټې
منم د کلي سر کې
ها تر ګودر رارسیدلې هدیره به دې نو
هم له نظره سرسري تیره وي
پکې په سرو اوشنو جنډو به دې وي سترګې پاتې
اختره اې ښکلیه اختره زه بخښنه غواړم
دا ځل دې نشم لمانځی

پښتو مرغلری

^غزل

ستــــړې ده او ښه  بې خــــوبــــه شــوې ده

غـــواړي لــــږ دمه ، بې خـــــوبــــه شوې ده

خدای ورکـړه بانه ، بې خوبـــــه شـــوې ده

لاړه،  شــــوه ويده ، بې خوبـــــه شـــوې ده

ما ورتــــه کلونــــه شــــوګـــــير کــــــړی دی

دا پـــــه يــــوه شپه ، بې خــــوبـــــه شوې ده

سترګـــــــې دواړه پټې پټې کــــيږي پــرې

مــــــــړه نـــــه شي ډيوه ، بې خوبه شوې ده

اوس بــــــه يـې اواز شي زرکلـــــــن شراب

اوس کــــــــــوي مزه ، بې خوبــــــه شوې ده

نورې شپې به ما ترې خوب کوی نــــه شو

دا وارې هــــغه ، بې خــــــــوبـــــــه شوې ده

ټولــــــــه زمانــــه دې ده پـــــــه سترګــو کې

ټولـــــــه زمانه ، بې خــــــــوبــــــه شــــوې ده

نـــــــه جلالــــــــه نور ازار يې مـــــه اخلـــــــه

مـــــــه يې زوروه ، بې خـــــوبــــــه شـوې ده

ادامه مطلب

سرعت در زندگی

مردی در موتر گران قیمت خود با سرعت فراوان از خیابان کم رفت و آمدی می گذشت.
ناگهان از بین دو  موتر پارک شده در کنار خیابان یک پسر بچه خشتی به سمت او پرتاب کرد. پاره خشت به موتراو برخورد کرد. پایش را روی بریک گذاشت و سریع پیاده شد و دید که موترش صدمه زیادی دیده به طرف پسرک رفت و او را سرزنش کرد. پسرک گریان با تلاش بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پیاده رو، جایی که برادر فلجش از روی صندلی به زمین افتاده بود جلب کند.
پسرک گفت: اینجا خیابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند.برادر بزرگم از روی صندلی به زمین افتاد و من زور کافی برای بلند کردنش ندارم. برای اینکه شما را متوقف کنم، ناچار شدم از پاره خشت استفاده کنم مرد بسیار متاثر شد و از پسرعذرخواهی کرد؛ برادر پسرک را بلند کرد وروی صندلی نشاند.
در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنید که دیگران مجبور شوند برای جلب توجه شما پاره خشت به سویتان پرتاب کنند. خدا در روح ما زمزمه می کند و با قلب ما حرف می زند، زمانیکه ما وقت نداریم گوش کنیم، او مجبور می شود پاره خشت به سوی ما پرتاب کند. این انتخاب خودمان است که گوش کنیم یا نه.

سخنان حکیمان

اگر تمام شب را برای از دست دادن خورشید اشک بریزی،لذت دیدن ستاره ها رو هم از دست میدهی.

 

به مسائل بزرگ فکر کنید ، اما از خوشیهای کوچک لذت ببرید .

 

بهتر است مورد نفرت واقع شوی برای انچه هستی تا اینکه تو را دوست بدارند برای انچه نیستی

 

فاصله تابش خود را بر ديگران تنظيم کن خداوند خورشيد را در جايی نهاد که گرم کند ولی نسوزاند .

 

در دنيا جاي كافي براي همه هست پس بجاي اينكه جاي كسي را بگيري سعي كن جاي خودت را پيدا كني.

 

 

ادامه مطلب

پښتو او پښتانه د تاريخ په رڼا کې

پښتانه څوک دي؟

پښتانه د تاريخ پوهانو په عقيده د اريايانو له پښت څخه دي.اريايان د بشري کامونو يوه مهمه ډله ده ، چه له ډيرو زما نو راهيسي د ځمکي پر مخ ژوند لري او د روڼ تمدن خاوندان دي. د نړۍ لوي ملتونه هم د اريايايي پښت څخه راوتلي دي. ددوي پخوانۍ اصلي ژبه اريانا ويجو (ويجه) نوميده .د اريانا ويجو مانا اصيل او نجيب پښت، او د اصيل او نجيب هيواد خاوندان. ددوي هيواد څلور فصلونه درلودل او هميشه  د اوبو پر غاړه اوسيدل.

 

تاريخ پوهان په دي عقيده دي چه  

ادامه مطلب

بشنو برادر

برادران بشنويد : به خدا سوگند نمي‌توانيم به آرزوهايمان برسيم مگر آنكه با خدا صادق باشيم . بدانيد كه مجموعه‌اي از مؤمنين صادق مي‌توانند در ميان استعمارگران تزلزل و وحشت ايجاد كنند كه هيچ وسيله مخرب نمي‌تواند آنان را به تزلزل وا دارد . نه سياست و نه گفتگو هيچكدام، ما را به مقصد نمي‌رسانند بلكه آنروز ما به مقصدي مي‌رسيم كه عزم صادقانه كنيم و بگوييم مرگ در راه خدا از والاترين آروزهاي ماست . آري آنروز روز خوشبختي است . ما هرگز مثل آنان نمي‌گوئيم : يا مرگ يا استقلال . زيرا اين سخني است كه در خيابان گفته مي‌شود و در خيابان هم خاموش مي‌گردد . ولي فريادي كه از مسجد برخيزد هرگز به خاموشي نمي‌گرايد مگر هنگام رسيدن به بهشت ان‌شاءالله و در اين شرايط اين است وصيت من به شما : كه به همت خود را بر ارتباط با خدا گرد آوريد ، همواره به مناجات خدا بنشينيد و بسيار دعا كنيد و متفرق نشويد به خواست خدا به حق خود خواهيم رسيد .

شهید امام حسن البنا (ح)

ادبیات

اگر قرار است برای چیزی زندگی خود را خرج کنیم ، بهتر آن است که آن را خرج لطافت یک لبخند کنیم

 یک قلب پاک از تمام معابد جهان زیبا تر است.

 مدامم مست ميدارد،نسيم جعد گيسويت
خرابم ميكند هر دم فريب چشم جادويت
منو باد صبا،مسكين ،دو سرگردان بي حاصل
من از افسون چشم مست و او از بوي گيسويت

مثل شقایق زندگی کن، کوتاه اما زیبا،
مثل پرستو کوچ کن، فصلی اما هدفمند،
مثل پروانه بمیر، دردناک اما عاشق..

 

بی گناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق

                                                 یوسف از دامان پاک خود به زندان رفته است

 

با  باوفایان با وفایم  با بیوفایان نیزباوفایم، چنین باش که جهان همه با وفا شود .

 

 

سیل دریا دیده ،هرگز بر نمی گردد به جوی
                                         نیست ممکن هرکه عاشق شد ،دگر عاقل شود

 

 

ادامه مطلب

وصیت های ده گانه امام رح

1 -  هر گاه ندای اذان را شنیدید،درهرشرایط وحالی که هستید،
     برخیزید وبه سوی مسجد ونماز جماعت روان شوید.
2 -  قرآن را بخوانید وبه صورتی دقیق در فهم معانی آیات آن تلاش کنید
     یا به آن گوش فرا دهید.از ذکر خدا غافل نشوید
     واوقات خویش رابیهوده تلف نکنید.
3 -  برای یاد گیری وسخن گفتن به زبان عربی فصیح،
     تلاش جدّی بنمایید،زیرا تکلم به زبان عربی از
     شعائر اسلام است.
4 - در بحث گفتگوزیاده روی نکنید تا به مجادله نینجامد
     زیرا مجادله درهر حالی مذموم وبی خیر است.
5 - از خندیدن بسیار خودداری کنید،زیرا قلبی که با
     خداوند تبارک وتعالی در ارتباط باشد،آرام وبا وقار است.
6 - از مزاح وشوخی دوری نمایید، زیرا انسانهای مجاهد
     وباهدف همه ی امورشان جدی وجدیت می باشد.
7 - به هنگام سخن گفتن صدایت را به اندازه ی احتیاج بلند کن،
     زیرا بیش ازآنچه لازم است،حماقت می باشد.
8 - از غیبت دیگران وزخم زبان زدن وتوهین به آنها خودداری کن
     وجز به خیر ونیکی زبان به سخن مگشای.
9 - باهر برادری که ملاقات نمودی،سعی کن خوب او را بشناسی،
     زیرا اساس دعوت مابر محبت وشناخت پایه ریزی شده است.
10 - به راستی مسوولیت وکارهای ما بیش از اوقات ماست.
      پس لازم است دیگران رادر سود بردن از اوقاتشان یاری کنید
      وچنانچه خود کاری ومسوولیتی دارید،
      در ادای آن ازوقت صرفه جویی واختصار نمایید.

      امام شهید حسن البنا  رح

امام حسن البنّا رح

البنّا ، حسن ، بنیانگذار و رهبر کل جمعیّت اسلامی اخوان المسلمین . در رمضان 1324/اکتبر 1906 در دهکدة محمودیه در دلتای نیل ، از نواحی بحیرة مصر، به دنیا آمد . پدرش ، احمدبن عبدالرحمان بن محمدالبنا ساعاتی ، علاوه بر

امامت جماعت مسجد دهکده ، به علوم اسلامی نیز وقوف داشت و در این زمینه بدایع المسند فی جمع و ترتیب مسند الشافعی و السنن را با شرح و توضیح نوشت و قسمتی از مسندات چهار امام مذاهب مختلف و از جمله مسند احمدبن حنبل را به نام الفتـح الرّبانی فی ترتیـب مسند الامام احمدالشیبانی تنظیم نمود و تفسیری به نام بلوغ الامانی من اسرارالفتح الربّانی بر آن نوشت . ویژگیهای علمی و دینی پدر تأثیر بسزایی در شخصیت البنا برجای گذاشت . او حفظ و قرائت قرآن را نزد پدر آموخت و در طول عمر خود از کتابخانة غنی او که مشتمل بر کتابهای مذهبی ، حدیث و تفسیر قرآن بود استفادة شایانی برد .
ادامه مطلب